این شعر رو یه جایی خوندم ، شاعرش بیژن ترقی بود ، خیلی خوشم اومد.

گریه می گیردم ازبیهوده خندیدن گل               
                                     که همین خنده شود خودسبب چیدن گل        
چه نیازیست به چیدن،که دل انگیزترست
                                          برسرساقه ی فیروزه نشان دیدن گل
چمن وباغ ودرختان،همه دروجد آیند
                                    زین به هرسوی گراییدن ورقصیدن گل
آنقدرزودشودپرپروبربادرود
                                           که نماندبه کسی فرصت بوییدن گل
می شکستندکه دستی سوی هرگل نرود
                                                  می شنیدنداگرنغمه ی نالیدن گل
گل،دلیلست که تاجلوه ی حق را نگریم
                                                   بهر چیدن نبودعلت روییدن گل
بسکه ازنازکی ساعد گل می ترسم
                                          گریه می گیردم از بیهده خندیدن گل

شهادت امام شیعیان ، صادق آل محمد را به همه تسلیت میگم.

دلهای شیعیان همه از غم مكدرست

سپری می شود این ظلم عدو می بازد

می رسد آن که خداوند بر او می نازد

باشد آن روز ببینند همه عالمیان

در بقیع ، حضرت مهدی حرمی می سازد

............................................................................

مردى از امام صادق علیه السلام نصیحتی خواست! آن حضرت به او فرمودند: